Het laatste nieuws over emotionele klachten



Geplaatst 7 Juni 2005
fobie uitleg
Een fobie is een stoornis waarbij iemand, om doorgaans onduidelijke redenen, een ziekelijke angst ontwikkelt voor bepaalde zaken of situaties. Deze angst staat niet in verhouding tot de reële bedreiging die van de situatie of het object uitgaat. Soms is de angst algemeen en kan iemands leven volledig beheersen, in andere gevallen betreft het een angst voor specifieke objecten of situaties. De persoon die aan een fobie lijdt, kan deze angst meestal niet verklaren of bedwingen. Doorgaans komt de fobie pas in een latere fase van het leven tot uiting. Zie ook: Angststoornis.

De bekendste fobieën zijn:
Acrofobie
Of hoogtevrees uit zich niet alleen wanneer men vanop een hoogte naar dieper gelegen gedeelten kan kijken, maar kan ook de angst zijn om zich op hogere verdiepingen van een gebouw te begeven of de angst die iemand overvalt door onderaan een hoog gebouw naar boven te kijken.

Agorafobie
Bij agorafobie heeft men angst om zich op plaatsen of in situaties te bevinden waaruit men niet direct kan ontkomen of hulp kan krijgen. Voorbeelden van dit soort plaatsen zijn treinen, auto's, bioscopen en de rij voor de kassa. Agorafobie kan zich ook ontwikkelen in de angst om een paniekaanval te krijgen. Ook bekend als pleinvrees.

Claustrofobie
Angst voor kleine ruimtes of situaties waarbij een kleine ruimte gecreëerd wordt, zoals mensenmassa's. Men krijgt vaak een benauwd of verstikkend gevoel.

Dierfobie
Met 3% de minst behandelde fobie, waarvan het overgrote deel vrouwelijke patiënten zijn. Ontstaat meestal als gevolg van een (jeugd)trauma. Deze fobieën zijn vaak ook cultureel gebonden. Ongedierte wekt vaak afschuw en angst en is daardoor vaak het onderwerp van een fobie. Dit soort fobieën worden vaak overgedragen van ouder op kind. Angst voor spinnen (arachnofobie) en muizen is veel voorkomend in Belgiê en Nederland. Angst voor slangen en eekhoorns ziet men om diezelfde reden eerder in Noord-Amerika.

Nosofobie
De angst om ziek te worden.

Sociale fobie
Het makkelijkst te omschrijven als angst om afgewezen te worden. Hierdoor kunnen/willen mensen bijvoorbeeld niet meer spreken in het openbaar.
Bron: wikipedia.org

Geplaatst 22 Maart 2005
Waaraan kun je faalangst herkennen?
Meestal wordt gedacht datdat faalangst te herkennen is aan verlegen en teruggetrokken gedrag. Er zijn echter ook andere vormen van gedrag, met als achtergrond faalangst. Sommige mensen worden juist agressief of spelen de clown als het voor hen spannend wordt.

Andere signalen waaraan je faalangst herkennen kunt
Faalangstige mensen hebben vaak een negatief zelfbeeld.
Niks over zichzelf is okay. Complimenten kunnen ze niet verdragen en nemen ze ook niet aan

Lichamelijke reacties zijn zijn er veel reacties: zweten, rode kleur, veel naar het toilet moeten, maag en / of buikpijn.

Geplaatst 21 Maart
Soorten faalangst
Er zijn drie soorten faalangst:
1. faalangst voor cognitieve taken.
Hierbij gaat het om het maken van een proefwerk, een scriptie, of iets anders waarbij met je hersenen gewerkt moet worden.

2.
Faalangst voor sociale taken.
Durf je in het openbaar iets te zeggen bij een bruiloft of begrafenis? Op school komt dit vooral terug bij het houden van een spreekbeurt.

3. Faalangst voor motorische taken.
Iets presteren met je lijf, zoals bij sportwedstrijden of het maken van een tekening.

Het komt ook voor dat mensen last van een combinatie van de bovenstaande faalangsten.. Bij een spreekbeurt kan je bijvoorbeeld te maken hebben met cognitieve en sociale faalangst

Geplaatst 19 Maart 2005
Wat is faalangst?
Faalangst is letterlijk de angst om te falen. Je bent bang dat ondanks een goede voorbereiding er een mislukking volgt.

Er is ook sprake van angst vooraf. 'Het zal wel niet gaan lukken, ik krijg vast een black-out', zijn gedachten die lang tevoren al meespelen.

Faalangst heb je alleen als het gaat om een bepaalde 'taak', iets wat van je wordt verwacht. En ook een 'taak' waar een beoordeling volgt. Voorbeelden: rijexamen, een proefwerk op school, spreekbeurt, maar ook het stellen van een vraag in de les aan de leraar.

Door je angst presteer je vaak minder dan mogelijk, onder je niveau.

Geplaatst 18 Maart 2005
Overspannen - Mogelijke oorzaken
Vaak zijn er verschillende omstandigheden (verplichtingen, problemen en gebeurtenissen) die samen extra spanning geven. Afhankelijk van hoe u met die spanning omgaat en van de steun uit de omgeving, kunt u hierdoor overspannen raken.

Verplichtingen zijn de normale taken die u op zich neemt, zoals het huishouden en werk. Maar ook andere activiteiten die u gepland heeft, zoals hobby’s of sporten, een cursus of een opleiding, of een verbouwing. U kunt verplichtingen hebben ten opzichte van familie, vrienden of buren (bijvoorbeeld regelmatig op bezoek gaan of boodschappen doen). Om aan alle verplichtingen te voldoen, moet u zich inspannen en het overzicht bewaren. Bij te veel verplichtingen blijft er vaak te weinig tijd over voor rust en ontspanning. U raakt vermoeid en uitgeput tot u uiteindelijk niets meer kunt.

Problemen hebben te maken met wat u belangrijk vindt in uw leven, en met wat u wilt bereiken. Als de dingen anders lopen dan u wilt, kan dat problemen geven. Bijvoorbeeld in de relatie met uw baas of collega’s, uw familie, uw partner of uw kinderen. U kunt problemen hebben met uzelf (‘in de knoop zitten’), of met uw gezondheid of op het gebied van werk, geld of behuizing. Problemen vergen altijd extra inspanning omdat u probeert ze op te lossen, te vermijden of ermee om te gaan. U kunt overspannen worden van een teveel aan problemen.

Gebeurtenissen zoals het ernstig ziek worden van een geliefd persoon, veroorzaken veel emoties. Het kost tijd en energie om deze emoties te verwerken. Andere gebeurtenissen, zoals een verhuizing of een nieuwe baan, brengen veel veranderingen met zich mee. Het kost tijd en inspanning om u aan die verandering aan te passen. Veel gebeurtenissen, zoals het verlies van uw partner of van uw baan, gaan gepaard met emoties en veranderingen. Ook blijde gebeurtenissen, zoals het krijgen van een kind, geven een extra belasting. Soms gebeurt er te veel in een korte tijd, waarbij de tijd ontbreekt om alles goed te verwerken. Soms kan iemand door één enkele ernstige gebeurtenis, zoals een misdrijf, overspannen worden.
© Copyright NHG 2004

Geplaatst 16 Maart 2005
Ontstaan overspannen zijn U raakt overspannen door een teveel aan spanning (‘stress’). Spanning hoort bij het leven.

Een beetje spanning is vaak prettig en maakt ons alert. Maar soms willen we te veel, er wordt te veel van ons gevraagd, de omstandigheden zitten tegen of we ervaren te weinig steun uit onze omgeving. Dat geeft extra spanning. Als u niet (meer) met die spanning om kunt gaan, raakt u overbelast. U verliest het overzicht en raakt de greep op de situatie kwijt.

Wanneer het u niet lukt iets aan de situatie te veranderen, of anders met de spanning om te gaan, raakt u overspannen. Het lukt dan niet meer om uw normale bezigheden voort te zetten. Iedereen kan overspannen raken, maar het komt het meeste voor bij jongvolwassenen, harde werkers en mensen die geen ‘nee’ kunnen zeggen.
© Copyright NHG 2004

Geplaatst: 15 Maart 2005
Wat is ‘overspannen’?
Soms is het leven ineens veel zwaarder: Er zijn bepaalde problemen, er is iets ingrijpends gebeurd, of u ervaart minder steun uit uw omgeving. Als de omstandigheden meer vragen dan u aankunt, raakt u overbelast. U verliest het overzicht en raakt de greep op de situatie kwijt. U krijgt dan psychische en lichamelijke klachten waardoor u niet meer normaal kunt functioneren. We noemen dit overspannen.

Wat zijn de verschijnselen van overspannen zijn?
Als u overspannen bent, kunnen de volgende klachten ontstaan:
• Psychische klachten zoals piekeren, gespannenheid, prikkelbaarheid, slaapproblemen, neerslachtigheid en gemakkelijk huilen;

• Lichamelijke en geestelijke moeheid, nergens meer zin in hebben en moeite met denken en concentreren;

• Het gevoel het niet meer aan te kunnen; als een berg tegen kleine dingen op zien;

• Lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, duizeligheid, pijn op de borst, hartkloppingen of maagklachten.
© Copyright NHG 200

Geplaatst: 14 Maart 2004
Criteria Sociale Fobie
Het DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, kortweg DSM) is een Amerikaans handboek voor diagnose en statistiek van psychische aandoeningen geeft de volgende criteria voor de sociale fobie:
• A. Een duidelijke en aanhoudende angst voor een of meer sociale omstandigheden waarin de persoon te maken heeft met onbekende mensen of mogelijke kritiek. De persoon is bang dat hij zich zal gedragen op een manier (of angstsymptomen vertoont die vernederend of gênant is. N.B.: Bij kinderen moet er bewijs bestaan dat ze voor hun leeftijd normale relaties met bekenden onderhouden en de angst moet zich voordoen als het kind zich onder leeftijdgenoten bevindt, niet alleen in contacten met volwassenen.

• B. Blootstelling aan een gevreesde sociale situatie roept bijna altijd angst op, die vorm kan krijgen als een situatiegebonden paniekaanval. N.B.: Bij kinderen kan de angst zich uiten als huilen, woede-uitbarstingen, verstijving en zich terugtrekken uit een sociale situatie met onbekende mensen.

• C. De persoon is zich ervan bewust dat de angst overdreven of onredelijk is. N.B.: Bij kinderen kan dit criterium ontbreken.

• D. De persoon vermijdt de gevreesde sociale situatie of neemt deel met intense angst of spanning.

• E. De vermijding, de angstige verwachting of de spanningen voor de gevreesde sociale situatie belemmeren in ernstige mate de dagelijkse handelingen, het beroepsmatig functioneren (of studie of school), sociale activiteiten of relaties met anderen of er bestaat een duidelijk lijden door de fobie.

• F. Bij personen die jonger zijn dan achttien, duurt de stoornis minimaal zes maanden.

• G. De angst of vermijding is niet het gevolg van het innemen van een substantie (bijvoorbeeld drugs of geneesmiddelen) of een somatische aandoening. Ook is er geen sprake van een andere psychische aandoening.

• H. Als er een somatische aandoening of een andere psychische aandoening is gediagnosticeerd, houdt de angst uit criterium 1 hiermee geen verband, bijvoorbeeld de angst om te stotteren, het beven bij ziekte van Parkinson of abnormaal eetgedrag (anorexia nervosa of boulimia nervosa).
bron: www.wikepedia.org

Geplaatst: 11 Maart 2005
Wat zijn de gevolgen van sociale fobie?
Door de angst en vermijding, al op jonge leeftijd, heeft het hebben van een sociale fobie gevolgen voor de ontwikkeling. Het komt vaak voor dat patiënten ernstig worden belemmerd in hun functioneren op school, op hun werk, in hun sociale leven en soms zelfs thuis. Zo hebben veel patiënten met sociale fobie een minder hoge opleiding afgerond dan passend zou zijn bij hun intelligentie, en veel patiënten hebben werk onder hun opleidingsniveau. Een gevolg kan zijn dat, door de sociale fobie, patiënten erg eenzaam worden. Ze durven bijvoorbeeld niet meer naar verjaardagen, nodigen zelf geen mensen uit, durven geen cursus te volgen of een teamsport te beoefenen. Ook is bekend dat mensen met een sociale fobie vaker alleenstaand zijn. Het kost veel energie om met deze klachten toch zo goed mogelijk te functioneren. Dit kan leiden tot stress en uitputting. Het komt nogal eens voor dat patiënten alcohol gaan drinken, omdat ze zich dan tijdelijk wat beter voelen. Soms hebben patiënten het idee dat alcohol de sociale angstklachten vermindert. Uit onderzoek is overigens gebleken dat dit niet het geval is. Alcohol kan na langdurig veelvuldig gebruik juist toename van de angst veroorzaken. Bekend is dat sociale fobie patiënten meer risico hebben op het ontwikkelen van alcoholisme, een depressie of een andere angststoornis. Met name bij sociale fobie patiënten die nog andere psychiatrische aandoeningen hebben is er een hoger risico op zelfmoord. Vaak schamen patiënten zich erg voor hun klachten. Ze bespreken hun klachten hierdoor liever niet met anderen, terwijl ze daar juist wel behoefte aan hebben. Veel patiënten hebben er zelfs moeite mee deze klachten met hun partner te bespreken. Door deze schaamte duurt het lang voordat patiënten naar de huisarts gaan. Het komt veelvuldig voor dat patiënten zich pas melden als ze bijvoorbeeld depressief worden, een andere angststoornis erbij krijgen, of de klachten herkennen bij een ander die hiervoor behandeling krijgt.
Copyright LUMC

Geplaatst: 9 Maart 2005
Antidepressiva bij sociale fobie
Bij een gegeneraliseerde sociale fobie wordt tegenwoordig bij voorkeur gekozen voor een bepaalde groep antidepressiva; de SSRI's (selectieve serotonine heropname remmers). Deze medicijnen tegen depressies blijken ook goed te helpen bij een sociale fobie. Tussen de 60 en 80% van de mensen met een sociale fobie die met deze medicijnen behandeld wordt heeft daar een goed resultaat van. Wel moet je er rekening mee houden dat deze medicijnen pas na twee tot drie maanden effect geven.

Tot de SSRI's behoren de volgende medicijnen : citalopram (Cipramil®), fluoxetine (Prozac®), fluvoxamine (Fevarin®), paroxetine (Seroxat®) en sertraline (Zoloft®). De SSRI's die geregistreerd zijn voor behandeling van sociale fobie zijn paroxetine en sertraline. Als de hersenen serotonine aanmaken, wordt een deel meteen weer terug opgenomen door dezelfde hersencellen. SSRI's zorgen ervoor dat die heropname geremd wordt. Daardoor blijft het serotonineniveau op peil en kan de overdracht van elektrische prikkels tussen de hersencellen beter verlopen.

© 1999 - 2005 Medical Media

Geplaatst: 8 Maart 2005
Symptomen en diagnose Sociale Fobie
Iemand heeft sociale fobie als:
• Hij een intense en irrationele angst heeft voor het verkeren in het gezelschap van anderen, vooral als daar een prestatie van hem wordt verwacht. Hij is bang door anderen negatief te worden beoordeeld. Hij kan ook bang zijn voor zijn eigen reactie op de angst, zoals verlegenheid, blozen of trillen.
• De betrokkene probeert de gevreesde sociale situaties te vermijden. Als dat niet mogelijk is, doorstaat hij het met intense angst.
• De angst in sociale situaties en het vermijdingsgedrag verstoren zijn dagelijkse functioneren sterk.[1,2]

Typen sociale fobie
Vaak wordt onderscheid gemaakt tussen specifieke sociale fobie - angst voor 1 specifieke situatie - en gegeneraliseerde sociale fobie: angst voor een groot aantal sociale situaties.

Onderscheid met andere stoornissen
Sociale fobie wijkt af van andere vormen van ziekelijke angst doordat de stoornis ontstaat op jonge leeftijd en de vrij lange duur.

Bron: Trimbos Instituut





Sitemap Disclaimer

Entire contents copyright © 2005 Morpheus Institute. All rights reserved.